GÖÇ


Hepimiz hayatımızda maddenin  ne  kadar yer tuttuğunun farkındayız. Peki hayatımızda mananın ne kadar yer kapladığını sorguladık mı? 

Mana da madde gibi yer kaplar mı? Değilse bu sadece maddeye münhasır bir durum mudur? Mana tepkimeleri ile  değişimi mi daha çok etki  ve kuvvet ortaya çıkarır. Yoksa maddenin etkileşim ile tepkimeye girmesi mi? Herşeyi bir yana bırakıp, sadece yerçekimi gibi fiziki kanunlarla açıklanabilir mi yaşadıklarımız? 
Öyleyse, neden çekmez  yerçekimi  kuşları? Balıklar ve sudaki canlılar için hayat manası taşıyan suda, karada yaşayanlar için hayatını idame ettirmek neden mümkün değildir? 
Şöyle bilinir kuşlar havadan yaratılmıştır, balıklar sudan, insan balçıktan, lain şeytan ise ateşten yaratılmıştır. Bir diğerini helak edebilecek unsur olan mana için de ayni şeyler konuşulabiliyor mudur bilmiyorum ama konuşmalı değil miyiz?  Mananın periyodik cetvelini çıkarsak mesela, mananın elementlerinin dersini görsek, her şeyin maddeden ibaret olmadığını ,maddeyi nihai olarak fenaya ve zevale icbar eden bir kuvveti de bilsek , tanısak ve yakin olarak bilsek hoş olmaz mıydı? 

Güneşin ısı ve ışık kaynağı olduğunu bilmeyen yoktur. Bu bilmek, ilmel yakin olup menfaati olmayan bilgidir. Isınarak ve ışık içinde olanın, nimetlenmesi aynel yakin olup, göçmen  kuşların dahi diyar diyar, nice güçlüklerle seyr-u seferine sebeptir. 

İnsan dahi bir göçebedir.

“İnsan dahi göç eder; alemde alemden icre
Gör bu manayı sende; güneş kendi göğünde”

Göçmen kuşların bihakkın bilmek ile hakkal yakin mesabesinde sırra vukufiyeti  gereği güneşi takib ederler.  Çünkü hayat demek, ışık demek ,ısınmak demek , seyrettikleri yönüyle,yönelişleriyle, güneş demektir. Fikriyle, zikriyle, şükrüyle kaim olanın yönelişi için güneş ne manadadır?

HOŞÇA BAK ZATINA KİM ZÜBDE-İ ALEMSİN SEN 
MERDÜM-İ DİDE-İ EKVAN OLAN ADEMSİN  SEN        

Sözleriyle manayı işler Şeyh Gâlib ( k.s.). ALLAH (cc) insanı en güzel surette ,en sağlam, en mükemmel şekilde yaratmıştır. Alemlerden bir alem insan, zübde-i alemde,  iklimlerin, madenlerin,  pınarların, köşklerin , sarayların menbaıdır. Göç, her kişinin her dem muhabbetine ve esrarı aslına vusuludür. 


SENDEDİR MAHZEN-İ ESRAR-I MUHABBET SENDE
SENDEDİR MA’DEN-İ ENVAR-I FÜTUVVET SENDE 

YANİ KİM NE ARADIYSA KENDİNDE BULDU……………..VESSELAM

YORUM EKLE
YORUMLAR
mevlut.kiren
mevlut.kiren - 2 hafta Önce

maneviyat değil mi hayatın gerçeği...

mevlut.kiren
mevlut.kiren - 2 hafta Önce

maneviyat değil mi hayatın gerçeği

adil dağcı
adil dağcı - 2 hafta Önce

Allah razı olsun...saygılar